Gedachtenspinsels

Zomaar wat gedichtenspinsels..

Houdt het dan nooit op?

Wanneer je iets wilt leren lukt dat het best wanneer je geconfronteerd wordt met het tegenovergestelde.

In ons leven worden we voortdurend geprikkeld door signalen: ontmoetingen met mensen, acties van je kinderen, gesprekken met collega’s, beelden op televisie en ga zo maar door. Alle signalen zeggen iets over onszelf.

Door voortdurende confrontatie met één en hetzelfde onderwerp, kan je achter je oor gaan krabben waarom je dat nou steeds op je pad krijgt. Elke keer weer overkomt je iets in telkens een andere variant. Vaak om moedeloos van te worden.

Wanneer je gekozen hebt in dit leven voor bepaalde leerstukken, dan blijft zich dat aandienen totdat je er bewustzijn op hebt. Daarna kan je het loslaten. Je bent dan vrij te kiezen hoe je in het vervolg omgaat met soortgelijke ervaringen.

Zo’n traject noemen we proces: Een periode in tijd waarin je leert van wat op je pad komt. Elke keer weer een ander facet van wat je te leren hebt.

Als je bereid bent om te leren, dan durf je ook de confrontatie met het proces aan te gaan. Het is niet altijd leuk.. je hebt namelijk altijd emoties die je hierin de weg wijzen. Of je dit nu leuk vind of niet. Maar de beloning is altijd de moeite waard!

Je kan er ook voor kiezen om weg te lopen voor het proces. Zand erover. Niet over praten. Doen alsof het er niet is. Dit werkt helaas maar voor korte duur. Ergens in tijd komt een nieuwe confrontatie met het proces, alleen dan 10x zo zwaar. Net zolang totdat je bereid bent om het leertraject in te gaan. Hoe langer je dus wegloopt, hoe heftiger het proces zal zijn. Zo heftig zelfs, dat het zich kan ontladen in ziekte of pijn..

Besef dat je altijd een keus hebt. Niet in je leerstukken, maar wel in het leerproces.

Prettig is het dan ook om je processen te herkennen. Je bewustzijn te vergroten en helderheid te creëren voor jezelf. Dit maakt het een stuk makkelijker om te leren. Dan hoeven de signalen niet zo sterk te zijn, dat je het gevoel hebt er onderdoor aan te gaan. Jij bent zelf diegene die dit bepaald!

Hoe je dat doet? Door te letten op de dingen die op je pad komen. Aandacht te hebben voor je medemens en jezelf. En leven vanuit je gevoel en intuïtie. En weet je.. als je het gevoel hebt dit niet te kunnen, maar het wel graag wilt, dan zijn er altijd mensen die je verder kunnen helpen. Durf maar eens te luisteren en te horen wat ze zeggen..

Waar is de rust?

Ons leven raast maar door… We verdelen onze aandacht van moment tot moment. We hebben geleerd om snel te schakelen en veel dingen tegelijk te doen. Zoveel, dat we wel eens vergeten hoe het met onszelf is..

Als we dan even rust hebben, dan hebben we hoofdpijn of zijn we ziek. Dan hebben we zolang niet naar ons lichaam geluisterd, dat het lichaam zegt: STOP!

Eigenlijk weten we dit allemaal al. Er is genoeg geschreven en verteld dat het beter is meerdere rustmomenten per dag voor jezelf in te plannen. Waarom doen we dat dan niet?

Ergens in onszelf vinden we dat de moeite niet waard. We vinden onszelf die rust niet waard. Als we dat namelijk wel vinden, dan hadden we dat allang gedaan. Wat dat betreft zijn we redelijk eenvoudig: Als we ergens beter van kunnen worden (zonder moeite) dan zullen we dat niet nalaten.

Waarom lopen we onszelf dan zo vaak voorbij? Hier in het Westen vinden we dat als je voor jezelf opkomt dat je egoïstisch bent. Dit vooroordeel drukt zwaar op de opvoeding en is een hardnekkig ding om uit onze gedachten te krijgen.

Wanneer gaan we dan eens leren dat het beter is voor jezelf dat je af en toe eens opkomt voor je eigen ding? Gewoon omdat het jouw beter in je vel doet zitten. Je zult dan gaan merken dat je omgeving dit eigenlijk heel gewoon vindt. Zo gewoon, dat de ander na een tijdje zelfs vergeten is hoe je hiervoor te werk ging. Ervaar het maar… en ontdek dat het eigenlijk heel eenvoudig is om je eigen wereld te creëren: Jij bepaalt hoe jij in het leven wilt staan.

Bouw zo je rust elementen in. Stop zo nu en dan met jagen en ontdek dat je in de rust nieuwe ideeën kunt krijgen. Nieuwe impulsen die jouw leven aangenamer maken, omdat deze ideeën uit jezelf komen.

Het klinkt allemaal heel eenvoudig en dat is het ook. Het gaat om je lef. Durf de stap te nemen naar een beter leven voor jezelf en daarmee een beter leven voor de ander. Het proces van verandering zal niet altijd makkelijk zijn, maar de resultaten zijn des te prettiger.

Wil je een duwtje in de goede richting? Maak een vrijblijvende afspraak met ons en leer de rust te vinden en jezelf te ontmoeten. Met jezelf moet je het tenslotte je hele leven doen… reden genoeg lijkt me om daar een beetje aandacht aan te geven.

Heb het lef! En leef je wens. Je bent het écht waard.

Wie ben jij

Ontmoeten is jezelf laten zien aan anderen. Gewoon op straat, in de kroeg, op een feestje, op je werk.. niets anders dan open staan voor de ander. De ander aandacht geven, aandacht ontvangen en er zijn.

Ontdekken is durven kijken naar de wereld om je heen. Uitstappen uit de vaste patronen van alledag. Aandacht geven en durven ontvangen van nieuwe signalen. Open staan voor dat wat komt.

Onderzoeken is de eigen waarneming toetsen aan je norm. Waarbij het meeste resultaat wordt behaald bij een onvoorwaardelijk accepteren van de uitkomst. Toetsen aan jezelf, zien buiten de grenzen van je mogelijkheden en accepteren dat de wereld zo groot is zoals jij dat wilt.

De zomer komt eraan! We laten ons weer zien. De tijd om expressief te zijn en richten onze energie naar buiten. We reageren weer anders dan voorgaande jaren. Wijzer geworden van de donkere maanden waarin we juist de energie naar binnen hebben gericht om meer van onszelf te leren, te onderzoeken en te herkennen. We zijn minder depressief, meer open en vrolijker. Het is de tijd om ons systeem weer op te laden met indrukken van buitenaf: ontmoeten, ontdekken en onderzoeken.

Wie ben jij? Wie ben jij dit jaar? Heb je geleerd van de tijd dat je energie wat meer naar binnen was gericht? De tijd genomen voor jezelf? Heb je oude patronen losgelaten? Sta je deze zomer met grotere vrijheid in het leven dan hiervoor?

Zo als de bekende tekst: Voor alles is een tijd; hierop ook van toepassing is, kan je in deze maanden van zon en licht jezelf opladen met indrukken en energie van buitenaf. Maak gebruik van de dingen die op je pad komen: het licht, de naar buiten gerichte energie, de vrolijkheid, je omgeving en kijk wat het met je doet.

Geniet van alles dat op je afkomt. Jij hebt het gecreëerd. Mocht je obstakels of vervelende dingen tegenkomen, kijk dan goed naar jezelf en vraag je dan oprecht af wat jij hieraan kunt veranderen. Ben bewust en leef met aandacht.

Zo creëer je steeds meer een klein beetje betere wereld en met jouw verandering zet je een de toon voor je omgeving. Wie weet gaat de omgeving mee resoneren op de positieve uitstraling van jou, zodat de cirkel van positiviteit steeds groter wordt. Weet wie je bent en wat je wilt, dan leef je steeds meer je eigen wens.

Geniet van de vakantie, de vrijheid en de zon.

Creatie

Een beroemde beeldhouwer zei eens: ‘Het is niet zo moeilijk om een beeld te maken. De vorm zit namelijk al gevangen in de steen. Het enige dat ik doe is de vorm uit de steen hakken.’

Dit is de kern van leven uit overvloed. Alles is al aanwezig op dit moment. Het enige dat we hoeven te doen is de vorm creëren die we in ons hoofd hebben gemaakt. Zoals de beeldhouwer een vorm creëert die past in de steen, zo hebben wij voldoende ingrediënten in ons leven om datgene te creëren dat we voor ogen hebben.

Wanneer wij onze gedachten focussen en duidelijk hebben wat we graag willen, dan wordt het tijd om dit te uiten. Uiten in elke vorm die ons past: we kunnen praten, schrijven, schilderen, boetseren of verzin maar een uitingsvorm die jou past. Zo geven we gedachten vorm.

Elke vorm heeft medestanders en tegenstanders. Laten we er voor zorgen dat de tegenstanders niet meegaan in ons plan. Samen met de medestanders creëren we een gezamenlijk beeld. We delen ons gevoel en communiceren vanuit de gedachte dat het al is gerealiseerd.

Dit laatste is belangrijk. Als we de gedachte houden dat het nog moet komen, dan blijft de energie van creatie hangen in de toekomst en wordt het nooit werkelijkheid. Zo creëren we een beeld in de toekomst en niet in het hier en nu.

Als duidelijk is wat te creëren, voegen we daad bij woord. Stap voor stap. Als we ’s nachts rijden van Amsterdam naar Rotterdam, dan zien we ook niet meer dan 200 meter vooruit. Alle afslagen en files zien we wel onderweg: We weten namelijk wel dat de weg ons uiteindelijk naar onze bestemming brengt.

Als de beweging erin zit, we zijn onderweg, en we raken in een file, dan is de uitdaging om ons niet te laten ontmoedigen. We grijpen terug naar het oorspronkelijke beeld en gaan ervoor. Kennelijk hebben we iets over het hoofd gezien, maar dat ontneemt ons niet ons einddoel.

Zo scheppen we langzaam hetgeen we willen. De brokstukken steen verwijderen we van de grote ruwe rots. Met steeds meer precisie verfijnen we de details, totdat uiteindelijk het beeld is gerealiseerd. Dan komt de tijd van genieten en ontspannen, waarna het hele proces weer van voor af aan kan beginnen.

Dit is het geheim van creatie. Het enige dat nodig is is ontsnappen aan de tred van negatieve energie. Zoals ‘anonymous’ in 1692 eens schreef in de Desiderata in Baltimore: ‘Avoid loud and aggressive persons; they are vexations to the spirit.’

Synchroniciteit

Leven vanuit de gedachte dat alles aanwezig is in het hier en nu, valt niet altijd mee. De kwantumgedachte dat alles op hetzelfde moment plaatsvindt en alleen maar afhankelijk is van de waarnemer en diens gedachte, maakt dat de wereld veel meer maakbaar is dan we denken.

In de afgelopen 2x heb ik gesproken over de kracht van de gedachte. Door al je aandacht te focussen op dat wat je wilt bereiken, zal het uiteindelijk ook ontstaan.

De basis hiervan is de wet van de synchroniciteit: Alles wat je nodig hebt is er al, je hoeft alleen maar je aandacht erop te richten. Vaak hebben we niet door dat het antwoord ons al is gegeven. Dat noemen we dan toeval.

Toeval bestaat niet. Dat wat je moet ervaren, valt je toe. Het aspect van een serieus gestelde vraag zal als een kosmische wet het antwoord naar zich toetrekken. Jung noemt dit de wet van de synchroniciteit, het zogenaamd toevallig samenvallen van verschillende losstaande gebeurtenissen. Deze gebeurtenissen hebben wel degelijk een samenhang. Wij zijn echter vanuit onze driedimensionale denkwijze nog niet in staat om de grote samenhang der dingen te schouwen.

Een helderziende gaat een stap buiten tijd en ruimte staan en heeft daar meer overzicht. Misschien staan wij op het punt om het bewustzijn van de vierde dimensie te ontdekken, een dimensie die zoveel groter is dan ons huidige bewustzijn. Kwantum-fysici, de huidige natuurkundigen die de randverschijnselen van de wetenschap bestuderen, ontdekken voortdurend nieuwe energievelden.

De kracht van de gedachte is een energieveld waar wij ons meer en meer bewust van zullen worden in de nabije toekomst. Wij leren er nu de eerste stappen mee zetten.

Het blijven natuurlijk woorden, pogingen om een ander niveau van realiteit uit te leggen. Het is een innerlijke weg die je kunt betreden, of beter, de innerlijke weg die je kunt transformeren. Wanneer je die weg opgaat, wanneer je begint te beantwoorden aan de diepste roep vanuit jezelf, je overgeven aan de stroom der dingen, dan zal je, in het verlengde daarvan, allerlei wonderbaarlijke en toevallige gebeurtenissen ten deel vallen. Dan ervaar je synchroniciteit.

Kerstgevoel

We naderen het hoogtepunt in de donkere dagen. Een deel van het jaar waar velen het dieptepunt van hun gevoel bereiken. Eenzaamheid, terugtrekken in jezelf, depressiviteit: allemaal tekenen van de donkere tijd.

Gek eigenlijk dat we deze tijd doorkomen met hoogtepunten als het kerstfeest, chanoeka en van oudsher ook het lichtfeest. Van alle tijden en culturen van het noordelijk halfrond zijn we in deze tijd op zoek naar het licht. In welke vorm dan ook. Rond het dieptepunt van duisternis (de zonnewende op 21 december) hebben we de behoefte om de duisternis te verdrijven en de hoop te delen dat het weer licht wordt.

Mooie sferen, veel lichtjes, maar ook warmte en veel gevoel naar elkaar. Kennelijk zijn we op onze kwetsbaarste momenten van eenzaamheid op zoek naar dat beetje liefde wat ons door de tijd heen helpt. We zoeken elkaar op, delen cadeautjes, eten met elkaar en scheppen een sfeer van licht en liefde.

In deze tijd komen we dan ook dichter bij onszelf. Voelen hierin dan ook de behoefte bij anderen te zijn. Gevoel van eenheid en geborgenheid. Van dat we er met elkaar wel komen. Tijd voor inkeer en rust. Terugkijkend naar het afgelopen jaar en genieten van alles om ons heen.

Ook de natuur doet hieraan mee. Ze is in rust voor de groei en bloei in de lente. In afwachting daarvan trekt zij zich ook terug om tot rust te komen en om kracht te verzamelen.

Dit is dan ook de tijd om naar jezelf te kijken. Hoe is het afgelopen jaar gegaan. Genieten van de dingen die je hebt ondernomen. Pijn, verdriet en vreugde her te beleven en los te laten in de sfeer van licht en liefde. Dankbaarheid voor alles wat je hebt mogen leren en jezelf weer op te laden met energie voor de aankomende lente.

Dit is een mooie tijd die we met elkaar creëren. Ben hiervan bewust en maak gebruik van de mogelijkheid om licht en liefde met elkaar te delen en door te geven aan de wereld. Zo wordt de wereld langzaam weer een beetje mooier.

Geniet van jezelf en van elkaar.

Ik wens een ieder dan ook veel licht en liefde toe.

De 2e kracht van de gedachte

Zoals ik de vorige keer schreef, is het mogelijk om je eigen wensen te creëren. Dit geldt niet alleen voor iets dat je heel graag wilt, maar ook om je in het hier en nu je bewust te laten zijn van wie je bent. Vandaag dan het vervolg.

De tweede kracht van de gedachte

Volgens wetenschappelijk hersenonderzoek is aangetoond dat bij een gebeurtenis die je meemaakt dezelfde hersengebieden worden aangesproken als wanneer je diezelfde gebeurtenis visualiseert. Kortom: Het maakt dus niet uit of je iets daadwerkelijk meemaakt, of dat je je dit voorstelt. De prikkel is gelijk.

Dit onderzoek geeft dus eigenlijk aan dat een emotie die ons zomaar ‘overkomt’ ook op een ander moment gevisualiseerd en getransformeerd kan worden. En daar zit de tweede kracht van de gedachte.

Als je bijvoorbeeld tegen hinderlijke emotie oploopt zonder dat je weet waar het vandaan komt, is het dus mogelijk om deze emotie door concentratie op een willekeurig ander moment op te laten komen. Door deze emotie in een veilige omgeving op te roepen word je je bewust van de facetten van deze emotie. Zo kom je langzaam te weten door welke gebeurtenissen deze emotie wordt opgeroepen. Dit geeft je in de veilige omgeving de mogelijkheid die emotie te onderzoeken en los te laten.

Hoe laat je die emotie los?

Als je bijvoorbeeld een angst hebt om in het donker over straat te gaan, dan kan je allerlei redenen bedenken die de angst voeden. Zo houd je de angst in stand. Als je niet de kracht hebt om de angstgedachte om te buigen naar positieve gedachten, dan kan je middels concentratie of meditatie een willekeurig beeld oproepen dat deze angst visualiseert (bijvoorbeeld een donker bos waar jij doorheen loopt). Dit beeld is jouw eigen plaatje. Door dit plaatje in gedachten meer te zien als een beeld in plaats van het angstgevoel dat het oproept (een bos is een plek met veel bomen en het is donker maar de maan schijnt..), kan je stapsgewijs de angst transformeren naar een neutraal gevoel. Zo herschrijf je met je gedachten het patroon dat vast zat in je hoofd.

Deze basis is belangrijk in het transformatie proces van oud naar nieuw. Door je vastzittende patronen te visualiseren en te transformeren volgt een verandering. Deze verandering geeft vrijheid in denken en doen, waardoor uiteindelijk ook de depressie en angsten verdwijnen.

Uiteraard zijn het processen. Dit impliceert dan ook een periode van transitie. Maar eenmaal de transitie ingegaan, voel je dat het je ook vrijheid geeft en daarbij weer een beter-in-je-vel gevoel. Bedenk dat er altijd mensen in je omgeving zijn die je hierbij kunnen helpen als je het zelf even niet ziet (misschien is dat wel het donkere bos in jouw krachtige gedachte).

Hoe ver durf jij te gaan?

Depressies, overspannenheid en burn-out zijn tekenen van onbalans. Je leeft je leven in een richting die niet de jouwe is. De vraag rijst dan: van wie wel?

Het antwoord is niet belangrijk. De verandering en beweging wel. Thuis zitten, terug kijkend op de situatie, geen zin en elke prikkel is teveel. Herkenbaar?

Je wordt gedwongen je leven onder ogen te komen. En als je dan naar je leven kijkt kan dat op vele manieren: heb je geleefd? Was je perfect? Had je vrijheid? Voldoende zekerheid? Emotioneel ontwikkelt? Liefde gedeeld? Evenwichtige communicatie? Voldoende overzicht en inzicht? Autonomie?

Maar wat is jouw ding?

Deze simpele vraag geeft velen van ons een ongemakkelijk gevoel. Want eigenlijk weten we het niet. Toen we werden geboren hadden we een rugzak vol talenten. Door de voortdurende en versnelde ontwikkeling van de tijd en van de mogelijkheden kregen we steeds meer onduidelijkheid. Op verschillende momenten in ons leven konden we onze talenten toepassen. Maar om te gaan voor dat ene… dat is andere koek. Er zijn teveel mogelijkheden.

Wanneer je dit herkent: Laat dan alles los. Alle talenten vormen en ontwikkelen zich gaandeweg je leven. Geen krampachtige bewegingen in geforceerde richting. Just go with the flow..

Daar zit het lef en de durf om te gaan voor dat wat jij wilt. Iedere dag weer opnieuw. Je leven ontwikkelt zich in een voortdurende beweging. Schijnbaar zonder richting, zonder plan.

Jouw ding is processen. Doormaken en beleven. Allemaal kleine en soms grote stukken. Alles uitgespeeld op het grote spelbord dat aarde heet. Ieder moment is uniek, iedere beleving is anders. De fascinatie zit in de diversiteit van alles dat je tegenkomt. In alle kleur en pracht.

Laat los. De maatschappij vindt dat je moet kiezen en er voor gaan. Dat is waar, maar voor jou geldt dat deze keus voor korte duur is. Leef daarmee en geniet.

Blijf altijd dicht bij jezelf. Bij je eigen gevoel. Doe wat goed is voor jou en de ander. Zoek de rust op momenten van schakelen en ga voor de beweging in je processen. Wil je weten hoe je dat doet? Durf het contact met ons aan te gaan…

De Kracht van de Gedachte

… is een hot item op dit moment. Er worden boeken vol over geschreven: Dromen, durven, doen; de creatiespiraal; de kracht van denken enz. Maar hoe waar is het eigenlijk? Durven we onze eigen wereld wel te creëren?

Heel kort: Het werkt! De enige beperking die het heeft zijn onze eigen gedachten, onze vooroordelen, bedenkingen en opvoeding. We kennen toch de zin: Be careful what you wish for, you just might get it (wees voorzichtig met wat je vraagt, je zou het wel eens kunnen krijgen). Deze zin heeft heel wat mensen afgehouden van de durf iets te creëren voor zichzelf.

De procedure om iets te bereiken is ook simpel: vind je droom of wens en neem de stappen om die te realiseren.

Maar zoals zoveel dingen in het leven simpel te formuleren zijn, valt het niet mee om door je eigen blokkades heen te komen die je ervan weerhouden je wens te bereiken. Dat vereist best wel moed en durf. In de dagelijkse beslommeringen vinden we de weerstand vaak te groot om er ook maar een beetje tijd aan te besteden. Hierdoor komen de meeste wensen ook niet uit.

Ik zeg ook niet dat het makkelijk is! De formule is simpel, maar de weg is een weg van vallen en opstaan. Er worden blokkades en angsten getransformeerd en nieuwe kwaliteiten toegevoegd aan ons leven. Leren en groeien, bewustzijn creëren, is het uiteindelijke doel van elke uitdaging.

Je leven is samengesteld uit alle keuzes die je tot dit moment hebt gemaakt. Dit betekent dan ook dat elke keuze die je maakt een richting ingaat die jij hebt gekozen. Zo kan je op elk moment kiezen om te gaan voor jouw eigen wens. Zolang deze wens jouw diepste wens is en verankerd ligt in je systeem, dan creëer je je eigen toekomst richting de realisatie van die wens.

Zoals Goethe al zei: Wensen zijn voorgevoelens van hetgeen u in staat bent daadwerkelijk te realiseren.

Word eerst wakker in de wereld die je tot nu toe hebt gecreëerd en vraag je dan eerlijk af of dit bijdraagt aan jouw levensdoel, droom of wens. Durf erover na te denken en gedachten toe te laten die anders zijn dan anders.

Dit is de eerste stap (en een noodzakelijke stap voor mensen die vastzitten in een depressie of overspannenheid). Kies je richting en toets regelmatig of je nog op weg bent naar jouw wens en ga ervoor! Daar zit de kern, daar zit het leven.

Spreken en verstaan

Ondanks dat we in dezelfde taal spreken naar elkaar, komt het voor dat we elkaar niet kunnen verstaan. Dit heeft meerdere oorzaken, maar de belangrijkste reden ligt besloten in de taal van onze zintuigen.

Onze vijf zintuigen: voelen, zien, horen, ruiken en proeven, zijn de belangrijkste informatiebron in ons leven. Inmiddels spreken we over een ‘zesde’ zintuig als het gaat om dingen te voorvoelen of te weten wat er gaat gebeuren, maar van de vijf hebben we allemaal een voorkeur voor onze zintuiglijke waarneming. Als het gaat om de eerste waarneming kiest 42% van de mensen voor zien, 42% voor voelen, 10% voor horen en de overige 6% voor ruiken en proeven.

Aan deze zintuigen hangt ook een taal. Een taal die, als je goed luistert, zichzelf verraad in het gebruik van ‘zintuiglijke woorden’. Wat voorbeelden: Ik zie dat je.. de kijk op de wereld.. ik zie het even niet.. ik voel me niet begrepen.. ik krijg daar een rare smaak van.. daar zit een luchtje aan.. het ruikt niet goed.. ik ruik onraad.. hoor eens even.. die toon bevalt me niet.. klinkt als muziek in de oren.. enz..

Je begrijpt dat als jij ingesteld bent op voelen en horen en je partner vooral is ingesteld op zien en horen, dan ontstaan er best weleens communicatie verschillen. Als jij dan vraagt: ”Maar wat voel je dan..” dan kan je partner, hoe hij ook zijn best doet de vraag te begrijpen, geen antwoord geven op die vraag. Het valt buiten zijn belevingswereld.

Als je zou vragen wat zijn visie is op het geheel, dan zou hij een hele verhandeling kunnen geven in beeldende taal, waaruit blijkt hoe hij zich hierin voelt. Wat voor jou dan weer een vertaling nodig heeft naar jouw gevoelstaal.

Het is dan ook verrassend als je in rust elkaar eens een verhaal verteld, waar de ander goed naar luistert en de zintuiglijke taal filtert. Zo kom je erachter wat de taal is die de ander spreekt en verstaat..

In onze maatschappij is het helaas nog steeds zo dat visie en inzicht (gekoppeld aan denken en weten) nog steeds hoog in het vaandel staan. Spreken met gevoel en emotie worden daarmee als minderwaardig beschouwd. Door gevoel en verstand meer in evenwicht te krijgen, ontstaat er vanzelf evenwicht in taal.

Als we dit nu eens in onze eigen omgeving gaan ontwikkelen en leren aan onze kinderen, hoeveel makkelijker zal de wereld later dan kunnen communiceren?

Mooi streven, toch?