Spreken en verstaan

Ondanks dat we in dezelfde taal spreken naar elkaar, komt het voor dat we elkaar niet kunnen verstaan. Dit heeft meerdere oorzaken, maar de belangrijkste reden ligt besloten in de taal van onze zintuigen.

Onze vijf zintuigen: voelen, zien, horen, ruiken en proeven, zijn de belangrijkste informatiebron in ons leven. Inmiddels spreken we over een ‘zesde’ zintuig als het gaat om dingen te voorvoelen of te weten wat er gaat gebeuren, maar van de vijf hebben we allemaal een voorkeur voor onze zintuiglijke waarneming. Als het gaat om de eerste waarneming kiest 42% van de mensen voor zien, 42% voor voelen, 10% voor horen en de overige 6% voor ruiken en proeven.

Aan deze zintuigen hangt ook een taal. Een taal die, als je goed luistert, zichzelf verraad in het gebruik van ‘zintuiglijke woorden’. Wat voorbeelden: Ik zie dat je.. de kijk op de wereld.. ik zie het even niet.. ik voel me niet begrepen.. ik krijg daar een rare smaak van.. daar zit een luchtje aan.. het ruikt niet goed.. ik ruik onraad.. hoor eens even.. die toon bevalt me niet.. klinkt als muziek in de oren.. enz..

Je begrijpt dat als jij ingesteld bent op voelen en horen en je partner vooral is ingesteld op zien en horen, dan ontstaan er best weleens communicatie verschillen. Als jij dan vraagt: ”Maar wat voel je dan..” dan kan je partner, hoe hij ook zijn best doet de vraag te begrijpen, geen antwoord geven op die vraag. Het valt buiten zijn belevingswereld.

Als je zou vragen wat zijn visie is op het geheel, dan zou hij een hele verhandeling kunnen geven in beeldende taal, waaruit blijkt hoe hij zich hierin voelt. Wat voor jou dan weer een vertaling nodig heeft naar jouw gevoelstaal.

Het is dan ook verrassend als je in rust elkaar eens een verhaal verteld, waar de ander goed naar luistert en de zintuiglijke taal filtert. Zo kom je erachter wat de taal is die de ander spreekt en verstaat..

In onze maatschappij is het helaas nog steeds zo dat visie en inzicht (gekoppeld aan denken en weten) nog steeds hoog in het vaandel staan. Spreken met gevoel en emotie worden daarmee als minderwaardig beschouwd. Door gevoel en verstand meer in evenwicht te krijgen, ontstaat er vanzelf evenwicht in taal.

Als we dit nu eens in onze eigen omgeving gaan ontwikkelen en leren aan onze kinderen, hoeveel makkelijker zal de wereld later dan kunnen communiceren?

Mooi streven, toch?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *